نمایشهای این فصل تئاتر، کارهای خوبی بودند و از دیدن سه تاشون کلی کیف کردم. انقدر تو سایتهای مختلف در مورد این نمایشها نوشتند که نوشتن من در شرایطی که اجرای اونها تموم شده تکرار مکرارته و البته مسخره. اما دلم میخواد یکی دو خط در مورد هر کدوم بنویسم.
.jpg)
"شکار روباه" دکتر علی رفیعی یکی از بهترین و خوشترکیبترین کارهایی بود که تا حالا دیدم. دو ساعت و نیم تمام روی صندلیم تکون نخوردم. کار سیامک صفری شگفتآور و فراموشنشدنی بود و پانتهآ بهرام و هومن برقنورد مثل همیشه فوقالعاده بودن.
.jpg)
فکر میکنم "کابوسهای یک پیرمرد بازنشستهی خائن ترسو" به کارگردانی نادر برهانیمرند در بعضی جاها اسیر تیغ سانسور شدهبود اما کار بامزه و جذابی بود. هیچ وقت فکر نمیکردم مجید صالحی روی صحنهی تئاتر بتونه انقدر خوب باشه. ریما رامینفر و امیر جعفری هم واقعاْ حرف نداشتن.
"کوکوی کبوتران حرم" به کارگردانی علیرضا نادری کاری بود که برای درکش، تمرکز خاصی نیاز داشت و خیلی خوب بود هر چند که در ابتدا به شدت گرفتار روابطشون شدم. شیشهای که بازیگران رو از تماشاگران جدا میکرد و استفاده از هدفون برای شنیدن دیالوگها ترفند جالب و هیجانانگیزی بود که از سمت علیرضا نادری اعمال شده بود. تو این کار شبنم مقدمی رو خیلی دوست داشتم.
پ.ن۱: افسانه ماهیان در دو نمایش "کابوسهای یک پیرمرد..." و "کوکوی کبوتران حرم" بازی میکرد که اجرای اولی ساعت ۱۸ در تالار قشقایی و اجرای دومی ساعت ۲۰ در تالار چهارسو بود. یعنی بعد از تموم شدن اولی بلافاصله باید خودش رو به دومی میرسوند. انصافاْ بازیگر توانمندیه...
|
+| نوشته شده توسط نوشين جعفری در دوشنبه بیست و ششم اسفند 1387 |
